KANUN TASARISI HAKKINDAKİ DOĞRULAR

Tam Gün Uygulaması ile…

“Hekim Seçme Hakkı” gelişerek devam edecek…

Daha önce başlattığımız “sağlık kuruluşunu ve hekimini seçme hakkı” uygulamamız genişletilerek yaygınlaştıracak. Artık hem mesai içinde hem de mesai sonrası hastalar hekimlerine daha kolay ulaşabilecek ve hekimini seçebilecek. Diğer taraftan, vatandaş hekimine doğrudan para ödemek zorunda olmayacağından, adil şekilde ve herhangi bir yönlendirme olmaksızın hekim seçme hakkına sahip olacak. Yani sadece para ödeyenin üniversite hastanelerinde veya özel muayenehanelerde hekimini seçmesi dönemi bitecek.

Devlet ve üniversite hastanelerinde hasta kuyrukları daha da azalacak…

Tam gün çalışma, sağlık hizmetlerinde verimlilik sağlayacak. Mesai sonrasında da hizmet verilmeye devam edeceğinden Sağlıkta Dönüşüm Programı ile birlikte giderek azalmaya başlayan hasta kuyrukları ve yığılmalar daha da azalacak.
Halkımızın aldığı sağlık hizmeti daha nitelikli hale gelecek…

Bu kanunun ana amacı, halkımıza yüksek standartta ve ulaşılabilir sağlık hizmeti sunmayı sağlamaktır. Tam Gün Uygulaması ile hekimler bütün mesaisini çalıştıkları yere odaklayacakları için hizmet kalitesi ve verimlilik artacak.

Sağlık finansmanının sürdürülebilirliği devam edecek…

Kanunun uygulaması sağlık hizmetlerinde verimliliği arttıracağından reel olarak sağlık harcamalarında ciddi bir artış beklenmemektedir. Diğer taraftan vatandaşına sağlık hizmetini yüksek standartta sunabilmenin bedelini ödemek sosyal devlet olmanın gereğidir.
Kanun ile hekimler daha rahat ve ideal bir hizmet ortamı bulacaklar…

Tam Gün Kanunu ile hekimlerimizin mali haklarında iyileştirmeler yapılması öngörülmektedir. Hekimlerimize mesai dışı çalışma karşılığı ek ödeme verilmesi, nöbet ücretlerinin artırılması, mali sorumluluk sigortası ile hekimlerimize mali güvence sağlanması konularında getirilen düzenlemeler ile hekimlerimizin moral motivasyonu artacak.
Vatandaşımız her zaman hizmetin en özelini alabilecek…

2002 yılında kamuda çalışan uzman hekimlerin sadece % 11’i tam gün çalışırken, bugün bu oran % 80’e ulaşmıştır. Bu çarpıcı başarıya rağmen hala kamuda hizmete tam ulaşabilmek için % 20’lik muayenehane bariyeri ortada durmaktadır. Bu bariyeri sadece para ödeyebilenler hizmet alabilmektedir.

Üniversite hastanelerimizde ise ister kısmi zamanlı isterse tam zamanlı çalışsın bir öğretim üyesine ulaşabilmek için genellikle cebinizden ödeme yapmanız gerekmektedir. Sosyal devlet ilkesini çok önemseyen bir hükümet olarak bunu kabul etmemiz düşünülemez. Devlet kaynakları ile oluşturulan imkân ve kadroların sağlık hizmetini parası olana özel olarak sunmasına yol açan sistemi hiçbirimizin kabul etmemesi gerekir.